Zo versterkt koolstofopvang de olieproductie: feiten en cijfers

IInge 25 november 2023 08:31

Hoewel koolstofopvang vaak wordt gezien als een oplossing voor klimaatverandering, laat recent onderzoek zien dat 78% van alle koolstofopvangprojecten wordt gebruikt om de olieproductie te verhogen. Dit roept vragen op over de effectiviteit en duurzaamheid van deze technologie.

Uitdagingen en toekomst van koolstofopvang

Koolstofopvang wordt vaak gepresenteerd als een belangrijke speler in de strijd tegen klimaatverandering. Het idee is simpel: we vangen de CO2 die we uitstoten op en slaan het ergens op waar het geen schade kan aanrichten. Maar in de praktijk is het niet zo eenvoudig. Deze technologie is duur, nog niet op grote schaal getest en kan moeilijk te verkopen zijn aan een publiek dat bezorgd is over de kosten en de mogelijke gevolgen. Door deze barrières is het huidige model van het vastleggen van CO2-emissies uit de lucht en dit voor geld op te slaan nog niet haalbaar.

Huidige status van koolstofopvangprojecten

Wereldwijd zijn er momenteel 42 CCS- en CCUS-projecten in werking die samen jaarlijks 49 miljoen ton CO2 kunnen opvangen. Om dit in perspectief te plaatsen: de wereld stoot jaarlijks ongeveer 37 miljard ton CO2 uit door energieproductie en industrie. Dit betekent dat deze projecten slechts 0.13% van deze uitstoot kunnen opvangen. Een opmerkelijk feit is dat 78% van deze projecten de opgevangen CO2 gebruikt voor 'Enhanced Oil Recovery'. Bij deze techniek wordt CO2 in oliebronnen geïnjecteerd om meer olie te kunnen winnen.

Hoge kosten vormen een drempel

Eén van de grootste obstakels voor de implementatie van koolstofopvangtechnologie is de prijs. De kosten van CCS-projecten kunnen variëren van €14 tot €110 per ton opgevangen koolstof, afhankelijk van de bron van de uitstoot. Directe luchtopvangst (DAC), een proces waarbij CO2 rechtstreeks uit de atmosfeer wordt gevangen, is nog duurder. DAC-projecten kunnen tussen de €550 en €916 per ton kosten, voornamelijk vanwege de hoeveelheid energie die nodig is om de CO2 uit de lucht te halen.

Een ander probleem met koolstofopvang is de opslag. Niet elke geologische formatie is geschikt voor de opslag van CO2. Volgens het Global CCS Institute zijn de beste plekken voor de opslag van koolstof te vinden in delen van Noord-Amerika, Oost-Afrika en de Noordzee. Dit betekent dat het vaak nodig is om de opgevangen CO2 over lange afstanden te vervoeren, wat kan leiden tot de noodzaak van uitgebreide pijplijnnetwerken of zelfs scheepsvloten.

Meer artikelen

Lees ook

Hier zijn een aantal interessante artikelen op andere sites uit ons netwerk.