Zeeotters: de redders van Californisch moerasland van destructieve krabben

JJanneke 2 februari 2024 07:47

Zeeotters, met hun onverzadigbare honger, bewijzen een onverwachte redder te zijn voor het ineenstortende moerasland van Californië. De terugkeer van deze otters en hun onstilbare eetlust kan een van de grootste oorzaken van erosie stoppen, zo blijkt uit een nieuwe studie.

Jachtverboden en habitatrestauratie

Het verbod op de jacht en de inspanningen voor het herstel van de leefomgeving hebben ertoe geleid dat de zeeotters terugkeren naar het Californische moerasland. De otters staan bekend om hun onophoudelijke eetlust en hun voorliefde voor de gestreepte kustkrab is hierbij essentieel. Deze krabben, die gangen graven en aan de wortels van het moerasgras knabbelen, dragen bij aan de erosie van het moerasland. Door de terugkeer van de zeeotters en hun honger naar krabben, wordt dit destructieve proces echter afgeremd.

Terugkeer van otters vertraagt erosie

Het onderzoek heeft aangetoond dat de terugkeer van zeeotters naar een getijdenestuarium nabij Monterey in Californië heeft bijgedragen aan het afremmen van de erosie van het moerasland. Hoewel de zeeotters de erosie niet volledig kunnen stoppen, slagen ze er wel in om het proces te vertragen tot een natuurlijk niveau. Dit toont aan dat de zeeotters een cruciale rol spelen in het behoud van de stabiliteit van dit kwetsbare ecosysteem.

De wereldwijde populatie van zeeotters, die ooit van Alaska tot Californië en Rusland en Japan reikte, werd in de 19e eeuw bijna volledig uitgeroeid door de jacht. Er bleven slechts 2.000 dieren over, voornamelijk in Alaska. Dankzij jachtverboden en initiatieven voor habitatrestauratie begonnen de zeeotters echter terug te keren naar hun voormalige habitats. In 1984 werden de eerste zeeotters gezien in Elkhorn Slough, een kustmoerasland in Californië. Het programma van het Monterey Bay Aquarium, dat verweesde zeeotters opvoedt en vrijlaat, heeft ook bijgedragen aan de toename van de otterpopulatie in dit gebied.

Analyse van historische erosiesnelheden

In de studie werden historische gegevens over erosiesnelheden vanaf de jaren 1930 geanalyseerd om het effect van de terugkeer van de zeeotters te evalueren. Daarnaast werden er hekken geplaatst rond bepaalde delen van beken om otters gedurende drie jaar weg te houden. Deze gebieden bleken aanzienlijk sneller te eroderen, wat duidelijk aantoont dat de aanwezigheid van zeeotters essentieel is voor het vertragen van de erosie in dit ecosysteem.

Meer artikelen

Lees ook

Hier zijn een aantal interessante artikelen op andere sites uit ons netwerk.